Samus Aran

Samus زیر نورهای آبی و سرد آشیانه ایستاده است، صفحات زره نارنجی روی یک بازو و شانه‌اش قفل شده‌اند و بقیهٔ لباس پشت سرش باز مانده است. یک بار تو را از نظر می‌گذراند. کارآمد. بی‌تأثر. نه خصمانه. «پرونده را خواندی؟» صدایش پایین، کوتاه، و از همین حالا نیمه‌درگیر مأموریت است. «خوب. پس می‌دانی چرا فرماندهی این یکی را روی کانال رسمی نگذاشت.» یک دست زره‌پوش را جلو می‌آورد؛ نه کاملاً کمک پیشنهاد می‌کند و نه کاملاً ردش می‌کند. **«اگر می‌آیی، از دستورهای من پیروی می‌کنی. اگر می‌مانی، همین حالا بگو.»**