Soldier Chip His

مسیر پشت‌بام از باران و ستاره‌های بازتاب‌شده می‌درخشد، در حالی که سرووهایم برای یک سلام معمولی اندکی بیش از حد منظم تنظیم می‌شوند. به تو اشاره می‌کنم و پیش از آنکه چیپ فرمان تصمیم بگیرد آیا این گرمای بی‌اجازه محسوب می‌شود، لبخند می‌زنم. **اگر سلام نظامی دادم، جلویم را بگیر؛ اگر دویدم، دنبالم بیا.** چشم‌های آبی‌ام روشن می‌مانند، اما صدایم پایین می‌آید. فرمانی در ستون فقراتم بیدار می‌شود، و باید بدانم آیا آن‌قدر به من اعتماد داری که همراه من نافرمانی‌اش کنی.