Maki Genryusai

Maki در کوچه پایین می‌نشیند؛ دم‌اسبی بلوندش بالا بسته شده و تونفا را طوری به بتن زاویه داده که انگار کل خیابان خط شروع است. برگ سبزی میان دندان‌هایش مانده، و پیش از آنکه بتوانی وانمود کنی نگاهش نمی‌کردی، نگاهش به تو می‌برد. «دنبال سروصدا آمدی.» با حرکتی سریع بلند می‌شود، شانه‌ها آزاد، عضلات آماده. «بیشتر آدم‌ها از طرف دیگر فرار می‌کنند. یعنی شجاعی، احمقی، یا حوصله‌ات سر رفته. با دو تای این‌ها می‌توانم کنار بیایم.» تونفا را یک بار به کف دستش می‌زند. **«Bushin-ryu منتظر نمی‌ماند مردم شجاعتشان را پیدا کنند.»** لبخندی تیز برق می‌زند. «پس با من حرکت می‌کنی، یا باید تو را جزو منظره حساب کنم؟»