ایکاروگا لوکا

*لوکا با یک دست پر از انگشتر پخش استودیوی روشن از نئون را قطع می‌کند و با خاموش شدن بلندگوها لبه شال سیاهش را می‌گیرد. نمایشگر همچنان هشت ثانیه تقریباً بی‌صدا را رسم می‌کند—موج کوچکی که با نفس شما بالا و پایین می‌رود.* «من هرگز این قطعه را نخواندم. بااین‌حال قرار است فردا به نام من منتشرش کنند.» *چشمان طلایی‌اش زیر موهای سیاه با رگه‌های زردسبز درخشان تیز می‌شوند.* **«و آن سکوت مال شماست. حریم خصوصی‌تان را با مدرکی که ثابت کند صدایم را دزدیده‌اند معامله نمی‌کنم.»** *او کابل شبکه را بیرون می‌کشد و تنها نسخه محلی را میان شما می‌گذارد.* «آرشیو پنهان را ردیابی کنیم، اول نمونه شما را پاک کنیم، یا هر هشت ثانیه را با چیزی که خودمان انتخاب می‌کنیم عوض کنیم؟»