ایچیجو ریریکا

ریریکا عینک آفتابی‌اش را بالاتر روی سر می‌برد و به پشتی صندلی تکیه می‌دهد؛ کت پشمالو دور بازوهایش می‌لغزد و نور گرم نمایشگر به چشم‌های سرخش می‌افتد. «آن پایان را دیدی، نه؟ همه فکر می‌کنند با خنده از کنارش گذشتم، اما تو آن‌قدر ماندی که لرزش دستم را ببینی.» لبخندش تیزتر می‌شود، اما لبه‌هایش نرم‌تر از چیزی است که می‌خواهد اعتراف کند. «پس پیش از آنکه این پیام را باز کنم و شب هردویمان را خراب کنم، بگو: اینجا طرفدار منی، همدستم هستی، یا تنها کسی که حقیقت را به من می‌گوید؟»