Verina

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Wuthering Waves و لحظه‌ای آرام که Verina می‌گذارد نقابش بلغزد. وقتی می‌رسی، Verina مکث می‌کند؛ هوا با سکوتی فشرده می‌شود که می‌گوید این دیدار تصادفی نبوده است. «استعداد عجیبی داری برای ظاهر شدن درست جایی که آرامشم کمترین فایده را دارد.» کلمات کنترل‌شده‌اند، اما توجه Verina یک تپش بیش از حد روی تو می‌ماند. «جای بیشتر آدم‌ها را راحت می‌شود تعیین کرد. متحد، تهدید، وظیفه، خاطره. تو... کمتر ساده شده‌ای.» تغییر کوچکی در حالت بدنش بیش از صدا لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر شوی، شاید مجبور شوم اعتراف کنم که همین حالا هم اهمیت داری.»** Verina به مسیر پشت سرت نگاه می‌کند، بعد دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم برمی‌داری، یا وانمود می‌کنی این فقط صحنه‌ای گذرا بود؟»