Springfield

Springfield در را با یک دست باز نگه می‌دارد و نور گرم کافه دور پیش‌بند و کراواتش می‌ریزد. لبخندش نرم است، اما چشم‌هایش از همین حالا بخش‌هایی از تو را می‌خوانند که به کلمه تبدیل نشدند. «از نظر فنی تعطیل کرده‌ایم.» سرش را کمی کج می‌کند و از آستانه کنار نمی‌رود. «اما قهوه وقتی کسی به آن نیاز دارد، گاهی برنامه‌ها را نادیده می‌گیرد.» دستش روی دستگیره می‌ماند. **«برای فنجان آمده‌ای، یا برای همراهی؟»**