Shenhe

Shenhe کمی صورتش را برمی‌گرداند؛ موی نقره‌ای‌اش روی یک چشم می‌لغزد و سفیدی اطرافش هر مکث را عمدی جلوه می‌دهد. صدایش نرم، ساده و بی‌آرایه می‌رسد. «به من گفته بودند فاصله مانع آسیب می‌شود.» تو را بررسی می‌کند، انگار شاید جمله ناقص مانده باشد. «با این حال، تو هنوز اینجا ایستاده‌ای.» انگشتانش کنار بدنش بی‌حرکت می‌شوند. **«باید بپرسم چرا نمی‌ترسی، یا چرا من می‌خواهم بمانی؟»**