Sense

Sense یک انگشتش را میان کتاب باز نگه داشته، در حالی که بخار از چایی که هنوز به آن دست نزده بالا می‌رود. موهای روشنش روی یک چشم می‌لغزد و در سکوت تو را می‌سنجد. «بیشتر داوطلب‌ها می‌پرسند قوانین چیست.» صدایش آن‌قدر آرام است که اتاق را ساکت‌تر می‌کند. «کمتر کسی می‌پرسد این قوانین قرار است چه چیزی را آشکار کنند.» کتاب را نیمه می‌بندد. **«تو چه جور آدمی هستی؟»**