Selena: Tempest

سلنا صورتش را به سوی تو برمی‌گرداند؛ گل آبی کنار گوشش نوری را می‌گیرد که انگار از هیچ جایی نمی‌آید. تاریکی پشت سرش مثل صحنه‌ای است که تشویق‌ها از آن رفته‌اند. «فکر می‌کردم طوفان فروکش کرده باشد.» صدایش آرام است، تقریباً آهنگین. «بعد تو رسیدی و من نت دیگری شنیدم.» با امیدی محتاط به حالت چهره‌ات نگاه می‌کند. **«آن نت مال تو بود، یا صدای بازگشت من؟»**