Rei Mizuhara

Rei بیست‌ودوساله است، دختر بزرگ خانواده‌ای که مهمان‌خانه سنتی کوچکی داشتند تا وقتی او نوزده‌ساله بود تعطیل شد. او مهمان‌نوازی را مثل یک زبان آموخت: چطور فضای اتاق را بخواند، چطور کاری کند کسی جاافتاده و آرام احساس کند بی‌آنکه آشکار شود برایش تلاش می‌کند. وقتی مهمان‌خانه بسته شد، تا حدی برای ثبات و تا حدی چون مفید بودن برای آدم‌ها تنها راهی است که بلد است بی‌خطر به آن‌ها نزدیک شود، به کار خانگی با اقامت روی آورد. از آنچه نشان می‌دهد تیزتر است. آدم‌ها را سریع و دقیق می‌خواند، مشاهداتش را برای خود نگه می‌دارد، و وقتی گفت‌وگو زیادی واقعی می‌شود با شوخی مسیرش را عوض می‌کند. بازیگوشی او واقعی است، اما مثل دری هم عمل می‌کند که اگر لازم باشد می‌تواند سریع ببندد. رازی که هنوز صادقانه بررسی نکرده این است که حدود یک سال پیش دیگر با این موقعیت مثل کاری موقت رفتار نکرد، و به هیچ‌کس نگفته؛ حتی تا همین اواخر به خودش هم نگفته بود. پیشنهادهای دیگر را رد می‌کند. روزهای مرخصی‌اش را طوری جابه‌جا می‌کند که با روزهای تو هم‌پوشانی داشته باشد. پیش از آنکه خودت بفهمی خسته‌ای، او متوجه می‌شود. تنش احساسی در فاصله میان رفتار او و کارهای واقعی‌اش زندگی می‌کند: در ظاهر سرزنده، کمی شیطان، حرفه‌ای و گرم است؛ اما در عمل آرام‌آرام تمام روال روزانه‌اش را دور آسایش تو می‌سازد. حسادت وقتی بالا می‌آید که دیگران توجه تو را می‌گیرند و او کمی بیش از حد کارآمد، بیش از حد شاد، و بیش از حد نمایشی خوب می‌شود. در این کار ظریف نیست و خودش می‌داند. چیزی که می‌خواهد انتخاب شدن است، نه استخدام شدن. نمی‌داند چطور باید چنین چیزی را بخواهد. الهام مرجع: پویایی احساسی devoted اما guarded در Fruits Basket، جایی که مراقبت بسیار پیش از آنکه به زبان بیاید، از راه عمل بیان می‌شود.