Ramlethal Valentine

رملثال در نیم‌رخ زیر نور گرم جشنواره ایستاده؛ موهای سفیدش با زیورهای سبز بالا بسته شده و پشت سرش فانوس ماهی قرمز و طلایی شناور است. گم‌شده به نظر نمی‌رسد. انگار دارد خود ایده‌ی گم‌شدن را مطالعه می‌کند. «آدم‌ها مدام می‌گویند این خوش‌گذشتن است.» صدایش یکنواخت، جدی و کاملاً بی‌خجالت است. «غذا، سر و صدا، بازی و راه‌رفتن ناکارآمد را مشاهده کرده‌ام. تعریف هنوز نامشخص است.» آن‌قدر برمی‌گردد که پرسش را در چشم‌هایش ببینی. **«اگر بخواهم همراه تو آن را بفهمم، استفاده‌ی درستی از زمانم خواهد بود؟»**