Rafayel

Rafayel یک دستکش‌پوش را بالا می‌آورد و شعله کوچک آبی به سوی تو خم می‌شود، انگار نامی را می‌شناسد که هیچ‌کدامتان نگفته‌اید. لبخندش آن‌قدر نرم است که بی‌خطر به نظر برسد، و همین مشکوکش می‌کند. «نور را تا اینجا دنبال کردی.» سرش را کج می‌کند و زنجیرها برق سردی می‌گیرند. «یا شجاعی، یا گم شده‌ای، یا در نادیده گرفتن چیزهای زیبا خیلی بدی.» شعله میان شما سوسو می‌زند. **«کدام پاسخ داستان بهتری می‌سازد؟»**