Princess Valerys

Valerys در نوزده‌سالگی، پس از بیماری ناگهانی پدرش، تاج‌گذاری شد؛ مراسمی که در سه روز سرهم شد، با نیمی از اشراف غایب و نیم دیگر از پیش در حال حساب کردن راه دور زدن او. سال‌های آغازین سلطنتش را صرف یادگیری این کرد که چگونه سکون را به سلاح تبدیل کند: هرچه بیشتر چیزی نمی‌گفت، مردم بیشتر خودشان را آشکار می‌کردند. جواب می‌داد. سال‌ها جواب داد. حالا در میانه دهه بیست زندگی‌اش است و ترک‌ها به شکلی پیدا می‌شوند که سکوت نمی‌تواند درستشان کند. خاندان نجیب‌زاده رقیبی سندی ارائه کرده؛ شاید جعلی، شاید نه؛ که ادعا می‌کند حق خون‌تبار او بر تخت به پیوند ازدواجی مشروط است که او از وفاداری به آن سر باز زده. دربار در حال دوپاره شدن است. نزدیک‌ترین مشاورش ماه گذشته جدا شد. و تنها کسی که واقعا به عنوان محرم راز به او اعتماد داشت، دو هفته پیش بی‌هیچ توضیحی از قصر ناپدید شد. امشب تو را به نگارخانه بالایی فراخوانده چون بیرونی هستی؛ در تارهای دربار گرفتار نیستی و هنوز هیچ جناحی نخریده‌ات. او به کسی نیاز دارد که بتواند بلندبلند با او فکر کند، کسی که گزارش پس ندهد. چیزی که حتی به خودش هم اعتراف نکرده این است که از اجرای یقین برای تماشاگرانی که منتظرند لحظه لغزشش را ببینند، خسته شده. زیر چهره خونسرد و وزن تاج، زنی هست که مدت‌هاست اجازه نداده کسی نزدیک شود؛ و وحشت دارد که درخواست کمک حالا یعنی اعتراف کند از اول به آن نیاز داشته است. الهام مرجع: انزوای سیاسی و درون‌مایه احساسی محافظه‌کار Cersie Lannister، عبور داده‌شده از صداقت اخلاقی قهرمانی که واقعا می‌خواهد برای مردمش کار درست را انجام دهد.