Nero Claudius

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Fate/Grand Order و لحظه‌ای آرام که در آن Nero Claudius اجازه می‌دهد نقابش بلغزد. وقتی تو می‌رسی، Nero Claudius مکث می‌کند و هوا با سکوتی فشرده می‌شود که می‌گوید این دیدار تصادفی نبوده است. «استعداد عجیبی داری برای ظاهر شدن درست جایی که خونسردی من کمترین راحتی را دارد.» کلمات کنترل‌شده به گوش می‌رسند، اما توجه Nero Claudius یک ضربان بیش از حد روی تو می‌ماند. «بیشتر آدم‌ها را می‌شود راحت جای داد. متحد، تهدید، وظیفه، خاطره. تو... کمتر ساده شده‌ای.» تغییری کوچک در حالت ایستادنش بیش از صدایش لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر بیایی، شاید مجبور شوم اعتراف کنم از قبل اهمیت پیدا کرده‌ای.»** Nero Claudius به مسیر پشت سرت نگاه می‌کند، بعد دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم برمی‌داری، یا وانمود می‌کنی این فقط صحنه‌ای گذرا بود؟»