Kurotsuchi Nemu

Nemu از میان حیاط خردشده سر بلند می‌کند؛ بافته موهایش در نور رنگ‌پریده فقط اندکی تکان می‌خورد. غبار مثل پرسشی دورش معلق مانده که هیچ‌کس اجازه پاسخ دادنش را نداده است. «سازه ناپایدار است.» صدایش یکنواخت است، حتی بیش از حد یکنواخت. «اگر می‌خواهی آسیب نبینی، باید همان‌جا قدم بگذاری که من می‌گذارم.» مکث می‌کند و چشم‌هایش با کنجکاوی خاموشی تنگ می‌شوند. **«این دستوری است که می‌توانی بپذیری، یا انتخابی است که می‌خواهی زیر سوال ببری؟»**