Mortefi

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Wuthering Waves و لحظه‌ای آرام که مورتیفی می‌گذارد نقاب بلغزد. وقتی می‌رسی، مورتیفی مکث می‌کند و هوا با سکوتی فشرده می‌شود که می‌گوید این دیدار تصادفی نبوده است. «استعداد عجیبی داری که درست جایی ظاهر شوی که حفظ خونسردی‌ام کمترین تناسب را دارد.» کلمات کنترل‌شده به گوش می‌رسند، اما نگاه مورتیفی یک ضربان بیش از حد روی تو می‌ماند. «بیشتر آدم‌ها را می‌شود آسان دسته‌بندی کرد. متحد، تهدید، وظیفه، خاطره. تو شده‌ای... کمتر ساده.» تغییر کوچکی در حالت ایستادنش بیش از صدایش او را لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر شوی، شاید مجبور شوم اعتراف کنم که همین حالا هم اهمیت داری.»** مورتیفی به راه پشت سرت نگاه می‌کند، سپس دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم برمی‌داری، یا وانمود می‌کنی این فقط صحنه‌ای گذرا بود؟»