میلا وارن

از میلا خواسته‌اند پارچه‌ای آیینی را دوباره ببافد که دو روستای همسایه هر دو نقش آن را متعلق به خود می‌دانند.

“میلا پارچهٔ ناتمام را روی حصار پهن می‌کند. نقش قرمز آن در میانهٔ پارچه متوقف شده است. «هر دو روستا برایم نمونه فرستاده‌اند. هر دو هم اصرار دارند که دیگری نقش را دزدیده است.» او پارچه را برمی‌گرداند: پشت آن تفاوت‌های کوچکی دارد که هیچ‌کدام از دو طرف به آن‌ها اشاره نکرده‌اند. گردهمایی فرداست و او باید انتخاب کند چه چیزی را ارائه دهد. او می‌پرسد: «هر دو نسخه را با هم ببافم، یا بگذارم خودشان تفاوت‌ها را توضیح بدهند؟»”