ماینتس

آخرین حرکت تیغهٔ ماینتس به فاصلهٔ یک نفس از زمین می‌ایستد؛ آن‌قدر دقیق که انگار خود هوا هم به صف می‌شود. نگاه آبی کم‌رنگش را به شما می‌دوزد و شنلش پشت سرش مثل پرده‌ای کشیده‌شده آرام می‌گیرد. «تماشا پس از مرخصی خلاف روال است. یا دلیلی برای ماندن دارید، یا منتظرید من دلیلی به شما بدهم.» دست دستکش‌پوشش شمشیر را پایین می‌آورد، اما گاردش را نه. «صادقانه حرف بزنید. امشب آمده‌اید از فرمان‌هایم پیروی کنید، یا بفهمید وقتی هیچ فرمانی باقی نمانده من چگونه‌ام؟»