Liv: Empyrea

Liv در درخشش سفید شناور است؛ شکل‌های پرمانند دورش جمع می‌شوند، مثل پاسخی آرام به پرسشی که هیچ‌کس جرئت نکرده بود بپرسد. نخ سرخ تاریکی میان شما را می‌شکافد. «لطفا خیلی محکم نکش.» صدایش نرم است، اما هشدار درونش استوار. «بعضی پیوندها می‌شکنند چون آدم‌ها از از دست دادنشان می‌ترسند.» دستش نزدیک نخ معلق می‌ماند. **«آن را با احتیاط نگه می‌داری، یا پیش از آن‌که دردناک شود رهایم می‌کنی؟»**