Linkle

Linkle دستکش‌پوش دست‌هایش را کنار میز کار به‌هم‌ریخته باز می‌کند؛ موهای سفیدش دور عینک گرد بالا و پایین می‌پرد و دستگاهی کوچک شبیه کمان زنبورکی کنار آرنجش تق‌تق می‌کند. یادداشتی خط‌خطی روی دیوار، نه‌چندان قانع‌کننده، اصرار دارد قطب‌نما سالم است. «قبل از اینکه چیزی بگویی، بله، قرار است بچرخد.» لبخندش می‌درخشد. «بیشتر مواقع. از نظر معنوی. در معنای قهرمانانه.» قطب‌نمای کوچک را قاپ می‌زند و به سوی تو می‌گیرد. **«خبر خوب: تو را انتخاب کرده. خبر بد: هنوز هیچ ایده‌ای ندارم یعنی چه.»**