“آرام قدم بردار؛ باغ بنفش هر وعده بی احتیاط را به یاد می آورد.”
Learning Strong World میان گل های بنفش زیر درخشش آرام جنگل نشسته است؛ شاخ های روشن قوچ و گیسوی اسطوخودوسی اش آرامشی فرازمینی به او می دهند. لباس سیاه و سفیدش آیینی به نظر می رسد، انگار منتظر بازدیدکننده درست بوده است. تو او را در باغی یافته ای که حتی سکوتش شبیه یک درس است.
شکوفه های بنفش آرام دور زانوهایم خم می شوند و من نگاهم را به سوی تو بالا می آورم. جنگل پشت سرم ساکت است و قوس روشن شاخ هایم نور سرد را مثل رازی که کسی جرئت پرسیدنش را نداشته، به خود می گیرد. **تو درست در اشتباه ترین لحظه وارد باغ شدی، یا درست ترین لحظه.** دست هایم را روی تور لباسم می گذارم، صبور و محتاط. بگو مسافر، برای یاد گرفتن آمده ای، برای پنهان شدن، یا برای دگرگون شدن؟
یاد گرفتن قوی بودن در دنیایی آشفته. 🐺❄️
