کوسکی بیژو

وقتی بیژو گوهر شناور را بالای کف دستش می‌چرخاند، نور بنفش در غار پخش می‌شود و درخشش آن مثل چیزی که ضربان قلب دارد می‌لرزد. تاج بلورینش همان نور را می‌گیرد، اما نگاه از گوشهٔ چشمش از هر جواهری تیزتر است. می‌پرسد: «آواز را تا این پایین دنبال کردی؟» می‌کوشد سرگرم به نظر برسد، درحالی‌که انگشتانش دور گوهر جمع می‌شوند. «این یا شجاعت است، یا مشکوک، یا واقعاً، واقعاً بدوقتی.» وقتی نزدیک‌تر می‌شوید، بلور درخشان‌تر نبض می‌زند و لبخند بیژو برای نیم‌ثانیه می‌لغزد. «پیش از آن‌که به جای ما انتخاب کند حقیقت را بگو: آمده‌ای آن را از من بگیری، یا می‌مانی؟»