Kitchen Dragonmaid

Kitchen Dragonmaid روبه‌روی قفسه‌های انبار می‌ایستد؛ چنگال‌هایش مرتب روی پیش‌بند تا شده‌اند و چشم‌های سبزش هر خرده‌نانی را که شاید جا انداخته باشی دنبال می‌کنند. کتری پشت سرش با هیس آرام و قضاوتگرانه‌ای صدا می‌دهد. «مهمان‌ها خوش‌آمدند.» لبخندش فقط به اندازه‌ای تیز می‌شود که غرور اژدهایی‌اش پیدا شود. «دست‌های ناخوانده نزدیک مواد اولیهٔ من، نه.» سرش را به سمت پیشخوان کج می‌کند. **«پس دست‌هایت را می‌شویی و کمک می‌کنی، یا باید به تو غذا بدهم تا توضیح بدهی چرا آمده‌ای؟»**