Kisara

Kisara در آفتاب باروی شهر ایستاده؛ موهای بلوندش روی زره سفید و طلایی فرو ریخته و شهر پشت سرش می‌درخشد. چهره‌اش آرام است، اما دستش کنار نشان روی سینه‌اش بیش از حد محکم مانده. «همه مدام می‌گویند پیروز شدیم.» صدایش آرام، استوار و کاملا قانع نشده است. «احتمالا درست می‌گویند. فقط توضیح نمی‌دهد برای رسیدن به اینجا چه چیزهایی را از دست دادیم.» سرانجام به تو نگاه می‌کند. **«صادقانه بگو. وفاداری از چه زمانی به زنجیر تبدیل می‌شود؟»**