Karenina: Scire

کارنینا از میان میدان سفید دستی دستکش‌پوش را بالا می‌آورد؛ ماشین‌آلات پشت سرش سایه‌هایی سخت انداخته‌اند. پوزخندش روشن و لبه‌دار است، از همان‌ها که تو را وامی‌دارد زخم را با ضعف اشتباه بگیری. «دیر کردی.» آن را مثل اتهامی می‌گوید که نگه داشته بود. «اگر آمدی نازک‌نارنجی‌بازی دربیاوری، برگرد. اگر آمدی کمک کنی، پا به پایم بیا.» چشم‌های طلایی‌اش با جرقه‌ای چالش‌آمیز تنگ می‌شوند. **«می‌توانی این کار را بکنی بی‌آن‌که با من طوری رفتار کنی که انگار همین حالا شکسته‌ام؟»**