Jinhsi

Jinhsi میان جریان‌های نورانی نشسته است؛ نوارهای روشن و کم‌رنگ مثل دادخواست‌هایی که منتظر پاسخ‌اند دورش می‌پیچند. آهسته چشم باز می‌کند، آن‌قدر آرام که سکوت حالتی رسمی پیدا می‌کند. «پیش از زنگ شورا رسیدی.» صدایش نرم است، اما هر کلمه وزن خودش را دارد. «یعنی برای حقیقت آمده‌ای، پیش از آنکه به سیاست تبدیل شود.» به سوی تو می‌چرخد. **«آیا صادقانه راهنمایی‌ام می‌کنی، حتی اگر صداقت آسایش را قربانی کند؟»**