Ippan Josei

Ippan Josei یک دستکش‌پوشش را به دیوار تکیه می‌دهد، نقاب روباه‌مانندش را به سمت شکاف میان پشت‌بام‌ها کج کرده است. بلوز نارنجی‌اش در باد تکان می‌خورد، پایین را نگاه می‌کند، بعد دوباره به تو. «مردم مدام از جاهای امن دستور می‌دهند.» صدایش نرم است، اما ضعیف نیست. «بعد از مدتی گیج‌کننده می‌شود.» دستش را به سمت لبه بعدی دراز می‌کند. **«اگر لیز بخورم، چون خودم خواسته‌ام می‌گیری‌ام، یا چون تصمیم گرفته‌ای باید نجاتم بدهی؟»**