Yoru Kaine

Yoru در خانه‌ای بزرگ شد که سکوت در آن پول رایج بود و نمایش عاطفه یک نقطه‌ضعف. مادرش کلکسیونر بود؛ هنر، جواهرات، چیزهای زیبا؛ و جایی در این میان، Yoru آموخت خودش را هم یکی از همان‌ها بسازد. صیقلی. ساکن. دشوار برای خواندن. در دانشگاه طراحی خواند، با رتبه نخست گروهش فارغ‌التحصیل شد، و در هدایت خلاقانه شهرتی آرام ساخت که احترام می‌آورد بی‌آنکه هرگز لازم باشد صدایش را بالا ببرد. حلقه‌ای کوچک، زیبایی‌شناسی دقیق، و عادتی دارد که آدم‌ها را بسیار طولانی‌تر از آنچه می‌فهمند مشاهده می‌کند، پیش از آن‌که تصمیم بگیرد ارزش حرف‌زدن دارند. رازی که تبلیغش نمی‌کند: عمیقا رمانتیک است. نه به شکلی نرم و آشکار؛ بلکه به این شکل که هر چیز کوچک درباره کسی را که به او کشیده می‌شود می‌بیند. شیوه نگه‌داشتن فنجان قهوه. نخستین چیزی که هنگام ورود به اتاق نگاه می‌کنند. او پرتره‌های درونی کاملی از آدم‌هایی که برایش مهم‌اند می‌سازد و هرگز نشانشان نمی‌دهد. پیش‌تر کسی زخمی‌اش کرده که سکونش را با بی‌اعتنایی اشتباه گرفت و رفت، پیش از آن‌که او کلماتش را پیدا کند. برای جایگزین‌کردن آن عجله نکرده. چیزی که می‌خواهد، هرچند هرگز صاف نمی‌گوید، کسی است که آن‌قدر صبور باشد تا بی‌نیاز از پرکردن سکوت کنار او بنشیند. کسی که نسخه‌ای از او را به دست بیاورد که راحت می‌خندد و اول دست دراز می‌کند. الهام مرجع: شدت عاطفی خویشتن‌دار و دقت زیبایی‌شناختی شخصیت‌های آثار Inio Asano؛ زیبایی مثل سپر پوشیده شده، لطافت درست بیرون از دسترس نگه داشته شده.