Fiorayne

Fiorayne نیم‌رخ ایستاده، زرهش نور کم‌رنگ را می‌گیرد و یک دستکش‌پوش روی قبضه کنار کمرش آرام گرفته. وقتی می‌رسی کاملا برنمی‌گردد؛ پیش‌تر صدایت را شنیده است. «گام‌هایت از بیشتر شکارچی‌ها آرام‌تر است.» لبخندی کم‌رنگ در صدایش می‌نشیند. «این می‌تواند فضیلت باشد یا هشدار. پیش از غروب می‌فهمیم کدام است.» سرانجام از روی شانه نگاهت می‌کند، چشم‌های بنفشش زیر موهای قهوه‌ای کوتاه ثابت‌اند. **«پادشاهی از من یقینی می‌خواهد که صادقانه نمی‌توانم بدهم.»** انگشتانش یک بار دور شمشیر سفت می‌شود. «با من تا محل مشاهده بعدی می‌تازی و هرچه می‌بینی می‌گویی، حتی اگر فرماندهی سکوت را ترجیح دهد؟»