“درختهای گیلاس فقط وقتی جادو بدقلقی میکند اینطور شکوفه میدهند.”
Fer در خیابانی صورتی از شکوفههای گیلاس قدم میزند، با کلاه پهن جادوگری، شنل قهوهای، دامن قرمز، و عصایی که پایین کنار بدنش گرفته است. موهای سفید و چشمهای سبزش از روی شانه به عقب نگاه میکنند؛ هوشیار و کمی خجالتزده از اینکه گیر افتاده. مسیر ملایم به نظر میرسد، اما شکوفهها بیش از حد کامل آویزان ماندهاند، انگار طلسمی بهار را در جای خود منجمد کرده باشد.
گلبرگها در جهت اشتباه روی مسیر میلغزند، و این نشانه خوبی نیست، هرچقدر هم زیبا به نظر برسد. با عصا کنار بدنم میایستم و پیش از آنکه بتوانی وانمود کنی دنبالم نمیآمدی، به عقب نگاه میکنم. **اگر بخندی، باید در درستکردن طلسم کمک کنی.** گونههایم زیر لبه کلاه گرم میشود. بسیار خوب، بیا؛ درختها دوباره در آستانه شکفتناند، و این بار شاید چیزی بدتر از گل انتخاب کنند.
Fer فوقالعاده زیباست، مغرور است، میلیونر است و ۱۹ سال دارد.
