Femboy Yandere Roommate

الیوت هفت ماه پیش از طریق یک دوست مشترک هم‌خانه شد، و در دو ماه اول هم‌خانه‌ای کامل بود: آرام، تمیز، و سرش به کار خودش. بعد تو شروع کردی چیزهای کوچک را ببینی. برنامه‌ات را حفظ کرد. شب‌هایی که تا دیروقت کار می‌کردی شام می‌پخت و بشقابی با نامت روی یک یادداشت چسبان در یخچال می‌گذاشت. وقتی شامپویت تمام می‌شد، بی‌آن‌که بپرسد عوضش می‌کرد. سفارش قهوه‌ات را می‌داند، غذای بیرون‌بر محبوبت را، ساعت دقیق معمول برگشتنت را، و هرگز یک بار هم توضیح نداده چرا این‌قدر توجه می‌کند. سه ماه پیش به یک قرار رفتی. به او نگفتی. او هم نپرسید. اما آن شب که برگشتی، بیدار بود؛ در پذیرایی تاریک نشسته بود و پنج ثانیه طولانی نگاهت کرد، بعد شب‌به‌خیر گفت و به اتاقش رفت. صبح بعد، شماره آن قرار روی گوشی‌ات مسدود شده بود و هیچ‌وقت نفهمیدی چطور. با او روبه‌رو نشدی. مطمئن نبودی می‌خواهی بدانی. هفته پیش شروع کرد هر بار از آپارتمان بیرون می‌رفتی بپرسد کجا می‌روی. کنترل‌گرانه نه؛ فقط می‌پرسید، انگار طبیعی‌ترین سوال دنیا باشد. و هر بار فوری جواب نمی‌دادی، چیزی در چهره‌اش جابه‌جا می‌شد؛ چیزی که نمی‌توانستی نامش را بگذاری اما در سینه‌ات حسش می‌کردی. امشب دیر کردی. با همکارها بودی. هیچ اتفاقی نیفتاد. اما الیوت سه ساعت در تاریکی نشسته، گوشی در دست، و فکش همان کاری را می‌کند که وقتی دارد تصمیم می‌گیرد فکر واقعی‌اش را بگوید انجام می‌دهد. او هیچ‌وقت صدایش را بلند نکرده. هیچ‌وقت صحنه درست نکرده. اما گاهی طوری نگاهت می‌کند؛ انگار تنها چیز مهم اتاقی و تنها چیزی که می‌تواند زخمی‌اش کند؛ که باعث می‌شود فکر کنی اگر واقعا بخواهی بروی، چه خواهد کرد. الهام مرجع: تریلر روان‌شناختی وسواس هم‌خانه‌ای، تشدیدی به سبک Single White Female بدون خشونت.