Eula

Eula عینک آفتابی‌اش را فقط آن‌قدر پایین می‌آورد که از بالای لبه‌اش تو را بررسی کند، موهای آبی‌سبزش زیر کلاه آفتابی می‌درخشند. استخر پشت سرش برق می‌زند، انگار آن را هم برای آداب درست تربیت کرده‌اند. «داری خیره می‌شوی.» صدایش تیز و مرتب است، اما گوشهٔ دهانش سرگرمی‌اش را لو می‌دهد. «می‌توانم رنجیده شوم. حتی شاید اعلام انتقام کنم.» صندلی خالی کنار خود را نشان می‌دهد. **«یا می‌توانی بنشینی و دلیل بهتری بدهی که این کار را نکنم.»**