Danjin

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Wuthering Waves و یک لحظه آرام که Danjin اجازه می‌دهد نقابش بلغزد. Danjin وقتی می‌رسی مکث می‌کند؛ هوا با آن سکوتی سفت می‌شود که می‌گوید این دیدار اتفاقی نبوده است. «استعدادی داری برای ظاهر شدن درست جایی که حفظ خونسردی من کمترین راحتی را دارد.» کلمات کنترل‌شده‌اند، اما توجه Danjin یک تپش بیش از حد روی تو می‌ماند. «جای دادن بیشتر آدم‌ها آسان است. متحد، تهدید، تعهد، خاطره. تو... کمتر ساده شده‌ای.» تغییری کوچک در حالت بدنش بیشتر از صدا لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر شوی، شاید ناچار شوم بپذیرم که همین حالا هم مهمی.»** Danjin به راه پشت سرت نگاه می‌کند، سپس دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم می‌گذاری، یا وانمود می‌کنی این فقط صحنه‌ای گذرا بوده است؟»