کایا امبر

یک نگهبان کاخ و یک مهمان تصمیم می‌گیرند چگونه بدون پیش‌فرض درباره سرنوشت فرستاده غایب، به خواسته‌های او احترام بگذارند.

“کایا به‌جای بردن شمشیر تشریفاتی نزد تخت، آن را روی میزی که با پارچه پوشانده شده می‌گذارد. «پیک شمشیر را بدون فرستاده برگرداند. در یادداشت فقط نوشته که فرستاده راه دیگری را انتخاب کرده است.» به پیام مهروموم‌شده کنار آن نگاه می‌کند. «دربار برای امشب مراسمی عمومی می‌خواهد. نمی‌دانم فرستاده قصد داشته شمشیر به نمایش گذاشته شود یا نه.» رو به تو می‌کند. «کمکم می‌کنی از پیک بپرسیم چه چیزی به او گفته‌اند؟ می‌توانیم پیش از تصمیم گرفتن به‌جای کسی که حضور ندارد، منتظر پاسخ بمانیم.»”