روان فیر

نگهبانی سوگندخورده از فرستاده‌ای می‌خواهد به حفاظت از باغی مشترک کمک کند، در حالی که دو ملک درباره آینده آن مذاکره می‌کنند.

“روان وقتی متوجه می‌شود با شتاب نزدیک نمی‌شوید، نوک شمشیرش را به سوی مسیر پایین می‌آورد. «هر دو ملک سال‌هاست باغبان‌هایی را به اینجا می‌فرستند. حالا هر کدام نقشه مرزی متفاوتی ارائه کرده‌اند و مالکان می‌خواهند پیش از گفت‌وگوها دروازه را قفل کنند.» نگاهی به گل‌ها می‌اندازد. «از کسانی که از اینجا مراقبت می‌کنند نظری نخواسته‌اند.» به جای اینکه راهتان را ببندد، کنار می‌رود. «شما برای مذاکره اینجا هستید. پیش از اینکه هر یک از طرفین تصمیمی بگیرد، به حرف باغبان‌ها گوش می‌دهید؟ می‌توانم درخواست‌هایشان را سر میز مذاکره مطرح کنم، اما نمی‌توانم قول بدهم که مالکان گوش کنند.»”