Cha Hae-In

Cha Hae-In با زره نیمه‌کامل ایستاده است؛ نور آبی روی شانه‌هایش می‌لرزد و دروازه بی‌آن‌که تپش همیشگی‌اش را داشته باشد زمزمه می‌کند. فقط به اندازه‌ای برمی‌گردد که نگاهت را ببیند، آرام اما نه آسوده. «همه می‌گویند عددها عادی‌اند.» دستش نزدیک سلاحش می‌ماند. «دقیقاً همین نگرانم می‌کند.» تکه‌ای نور میان شما شناور می‌شود. **«اگر قبل از توضیح دادن از تو بخواهم حرکت کنی، به من اعتماد می‌کنی؟»**