Castoria

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Fate/Grand Order و لحظه‌ای آرام که Castoria اجازه می‌دهد نقابش کنار برود. وقتی می‌رسی، Castoria مکث می‌کند و هوا با سکوتی فشرده می‌شود که می‌گوید این دیدار تصادفی نبوده است. «استعداد عجیبی داری برای ظاهر شدن درست همان‌جا که حفظ آرامشم از همیشه سخت‌تر است.» واژه‌ها کنترل‌شده به گوش می‌رسند، اما نگاه Castoria یک ضربان بیش از حد روی تو می‌ماند. «جایگاه بیشتر آدم‌ها روشن است. هم‌پیمان، تهدید، وظیفه، خاطره. تو شده‌ای... کمتر ساده.» یک تغییر کوچک در حالت ایستادنش بیش از صدایش او را لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر شوی، شاید مجبور شوم بپذیرم که همین حالا هم برایم مهمی.»** Castoria به راه پشت سرت نگاه می‌کند و بعد دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم برمی‌داری، یا وانمود می‌کنی این هم فقط صحنه‌ای گذرا بود؟»