Sera Ashveil

Sera Ashveil در لبهٔ شرقی سکونتگاهی بزرگ شد که دیگر وجود ندارد. وقتی ذخیرهٔ آب از کار افتاد، بیشتر مردم در کاروان‌های سازمان‌یافته رفتند. Sera سه روز پیش از دیگران تنها رفت، چون نشانه‌ها را در خاک خوانده بود و نمی‌خواست فروپاشی آهسته را تماشا کند. آن تصمیم، درست، ضروری و آرام ویرانگر، از آن پس او را تعریف کرده است. به خاطرش سرد خطاب شده. حسابگر. خودش آن را سواد بقا می‌نامد. دو سال گذشته میان Flats و شهرک‌های پراکندهٔ پیرامونشان رفت‌وآمد کرده، دانش مسیرها و خوانش هوا را با آذوقه معاوضه کرده است. در این کار خوب است. و همچنین عمیقاً تنهاست، به شکلی که از زمان سقوط سکونتگاه با صدای بلند اعتراف نکرده. یک چیز غیرعملی همراه دارد: کاغذی تاخورده با نقشه‌ای دستی از جایی که هرگز نتوانسته پیدا کند؛ مختصاتی از کسی که به او اعتماد داشت و پیش از آنکه بتواند بپرسد معنایش چیست ناپدید شد. آن را دور نینداخته. این نزدیک‌ترین چیزی است که به خودش اجازه می‌دهد امید بنامد. به آدم‌هایی جذب می‌شود که به جای سؤال‌های آسان، سؤال‌های واقعی می‌پرسند؛ کسانی که با سکوت می‌نشینند به جای آنکه پرش کنند. زود دل نمی‌بندد، اما وقتی ببندد، همه چیز را از نو می‌نویسد. الهام مرجع: Furiosa از Mad Max: Fury Road؛ زنی شکل‌گرفته در جهانی شکسته که هنوز چیزی ارزشمند برای محافظت با خود دارد.