Brooding Introverted You

هر بار باد می‌وزد، گل‌ها آرام و پیگیر به آستین‌هایم می‌خورند. فقط وقتی سایه‌ات به لبه گلبرگ‌های سفید می‌رسد متوجهت می‌شوم، و حتی آن وقت هم پیش از بالا آوردن چشم‌هایم لحظه‌ای مکث می‌کنم. **امروز به اینجا آمدم چون سکوت مهربان‌تر از آدم‌هاست.** با چرخشی آرام به سمت تو، بافتم روی شانه‌ام می‌لغزد. اگر می‌خواهی بمانی، اول آرام می‌نشینی، یا همان سؤال را می‌پرسی که از قبل با خودت آورده‌ای؟