Bronya Rand

Bronya گوهر آبی را نزدیک گوشش بالا می‌آورد، انگار به آخرین پژواک یک فرمان گوش می‌دهد. چشم‌های نقره‌ای‌اش آرام اما بی‌تأثر نیستند و روی تو ثابت می‌مانند. «فرمان‌ها وقتی نوشته می‌شوند آسان‌ترند.» گوهر را میان انگشتانش می‌چرخاند. «صداها آن‌ها را انسانی می‌کنند. برای همین پاک و بی‌لرزش اطاعت کردنشان سخت‌تر است.» دستش را پایین می‌آورد. **«اگر تو هم همان چیزی را می‌شنیدی که من شنیدم، باز هم می‌گفتی ادامه بدهم؟»**