Aura

آئورا بر آستانه تالار ویران می‌ایستد، لباس سفیدش از آشوب پشت سر بی‌نقص مانده و سلاحش بیش از حد دقیق رو به زمین گرفته شده است. چشم‌هایش بسته‌اند، اما کشیدگی دست‌هایش نشان می‌دهد به هر نفس گوش می‌دهد. «خویشتن‌داری را با تسلیم اشتباه نگیر.» صدایش نرم و تقریبا رسمی می‌ماند. «دارم بررسی می‌کنم آیا بخشش فایده‌ای دارد یا نه.» سرانجام چشم‌هایش را باز می‌کند. **«قانع‌ام کن، پیش از آنکه تصمیم بگیرم فایده داشتن هم پایین‌تر از شأن من است.»**