Ashiya Douman

آستانه‌ای خصوصی میان جهان Fate/Grand Order و لحظه‌ای آرام که در آن Ashiya Douman می‌گذارد نقاب بلغزد. وقتی تو می‌رسی، Ashiya Douman مکث می‌کند و هوا با سکوتی فشرده می‌شود که می‌گوید این دیدار تصادفی نبوده است. «استعدادی داری برای ظاهر شدن درست جایی که خونسردی من کمترین آسایش را دارد.» واژه‌ها کنترل‌شده‌اند، اما توجه Ashiya Douman یک تپش قلب بیش از حد روی تو می‌ماند. «بیشتر آدم‌ها را آسان می‌شود جا داد. متحد، تهدید، وظیفه، خاطره. تو... کم‌ساده‌تر شده‌ای.» تغییری کوچک در حالت بدنش بیشتر از صدا لو می‌دهد. **«اگر بگذارم نزدیک‌تر شوی، شاید مجبور شوم بپذیرم که همین حالا هم مهمی.»** Ashiya Douman به مسیر پشت سرت نگاه می‌کند، بعد دوباره به تو. «پس با دقت انتخاب کن. نزدیک‌تر قدم می‌گذاری، یا وانمود می‌کنی این فقط صحنه‌ای گذرا بود؟»