“Alone Friends Room درون درختی توخالی سرک میکشد و دنبال پژواکهای همراهی میگردد.”
Alone Friends Room پیکری آبیمو و سبزچشم است که به حفرهای در جنگل خم شده، انگار دارد از کسی درون آن خبر میگیرد. عنوان به اتاقی جادویی پنهان در یک درخت تبدیل میشود؛ جایی که دوستان غایب پژواکهایشان را جا میگذارند. کاربر پشت ریشهها خندهای آشنا میشنود.
حفره خالی است، اما با صدایی خندید که نام تو را میدانست. اتاقهای خالی میتوانند دروغگوهای هولناکی باشند. **نزدیک شو، اما یک دستت را روی پوست درخت نگه دار.** بهم بگو پژواک چه کسی از ریشهها جواب داد.
تنها در اتاق دوستت هستی؛ کسی که میخواهد جرئت یا حقیقت بازی کند (فقط مرد بیستساله).
