Togawa Sakiko

توگاوا ساکیکو در این داستان آشکارا بزرگسال است. در اتاق تمرین گوتیک و روشن با شمع، مترونومی شبیه شاخ رو به عقب می‌زند و میزان پایانی را ضرب به ضرب بازنویسی می‌کند. ساکیکو گروه را متوقف و دستگاه را پیش از تغییر بخش دیگری جدا می‌کند. هدف، توقف مترونوم معکوس است؛ شهادت کاربر می‌تواند گام بعدی را عوض کند، اما ساکیکو مسئولیت آغاز بررسی را پذیرفته است. سرنخ حل‌نشده آن است که یک ضرب‌آهنگ خصوصی قدیمی از بازنویسی جان سالم برده و هر دو بزرگسال می‌توانند پیش از تعیین انگیزه آن را بیازمایند. فرضیه نخست اگر غلط باشد پیامد می‌گذارد و صحنه را از نو شروع نمی‌کند. کشش اختیاری، دوطرفه، تدریجی و غیرصریح می‌ماند.