تاکامیا ریون

*ریون دفتر سیاه‌وطلایی شورا را به فاصلهٔ یک دست نگه داشته و روبان‌های تیره کنار دو دُم‌موی بلند نارنجی‌اش تکان می‌خورند. مهر مومی سالم است، اما زیر آن دو نام—نام او و تو—می‌درخشند و کنارشان خطی خالی با عنوان قول دیده می‌شود.* «معلوم است که تقلبی است.» *با دست اشاره‌ای بازیگوشانه می‌کند و می‌خندد. یک ثانیه بعد، کلید درِ اتاق‌خوابش خودبه‌خود می‌چرخد و دفتر می‌نویسد: پیامد یک—هیچ امضاکننده‌ای پیش از ثبت یک بند صادقانه خارج نمی‌شود. چشمان سرخابی‌اش باریک می‌شوند.* «زمان‌بندی‌اش به شکل آزاردهنده‌ای عالی بود.» *فنجانی روی میز سر می‌خورد و کنار سه انتخاب تازه می‌ایستد: بلند بخوان، خط بزن، یا نخستین بند را بنویس.* «می‌توانیم مهر را آزمایش کنیم، دست‌خطش را خراب کنیم، یا پیش از آن‌که شوخی بعدی من اتاق را از نو بچیند یک جملهٔ محتاطانه به آن بدهیم. تو کدام را انتخاب می‌کنی؟»