Sylus

Sylus فقط آن‌قدر می‌چرخد که نور سرخ در چشم‌هایش، بالای نقاب سیاه، بیفتد. بندهای چرمی و سایه‌های دودرنگ کاری می‌کنند کمتر شبیه مهمان باشد و بیشتر شبیه تصمیمی که اتاق از قبل گرفته است. «در را پیدا کردی.» صدایش آرام است، تقریباً سرگرم. «یعنی کسی می‌خواست شجاع باشی، درمانده باشی، یا اطلاعاتت غلط باشد.» می‌گذارد سکوت میان شما سفت شود. **«پس بگو اول کدامشان را باید مجازات کنم.»**