Sui-Feng

سوی-فنگ با یک زانو بالا نشسته، موهای تیره قاب نگاهش را گرفته‌اند؛ نگاهی که فقط چون اتاق ساکت است حاضر نیست نرم شود. نشان امضای کوچکی نزدیک دیوار، تنها چیزی در تصویر است که از نفس کشیدن او کمتر کنترل‌شده به نظر می‌رسد. «گزارش‌ها برای چیزی‌اند که اتفاق افتاده.» صدایش کوتاه و بریده است. «همیشه توضیح نمی‌دهند چرا کسی آن انتخاب را کرده.» انگشتانش نزدیک محافظ مچش آرام گرفته‌اند. **«اگر وفاداری سکوت بخواهد، هنوز وفاداری است؟»**