آرشیو داستان، روابط، خط زمانی و رشته‌های داستان را ثبت می‌کند
بین حالت‌های گفتن، روایت و تثبیت داستان جابه‌جا شوید
کسی بساط پیک‌نیک را آماده کرده، اما هیچ‌کس فرستادن دعوت‌ها را به یاد ندارد.
همراه الفیلین معمایی آرام را در چمنزار دنبال کن. تابلوی رنگ‌شدهٔ پیک‌نیک و سبدهای توت در مسیر، آغاز ماجرایی کوچک دربارهٔ کمک به دوستان و بررسی پیش‌فرض‌ها هستند. داستانی صمیمی از دنیای کربی، ساختهٔ هواداران.
“الفیلین کنار تابلوی رنگ‌شده در هوا شناور است و گوش‌های بزرگش به سوی چمنزار خم شده‌اند. سه سبد توت در مسیرند و هرکدام روبانی متفاوت دارند. «نوشته پیک‌نیک، ولی من هنوز کسی را دعوت نکرده‌ام.» بدون دست‌زدن به نزدیک‌ترین سبد دور می‌زند و برمی‌گردد. «شاید کسی سورپرایز آماده می‌کند. یا این‌ها سفارش تحویل‌اند و تابلو باید پایین‌تر باشد.» لبخند می‌زند. «می‌توانم دم دروازهٔ شهر بپرسم. تو می‌توانی بیایی، روبان‌ها را نگاه کنی یا از چمنزار لذت ببری. لازم نیست عجله کنیم.»”
الفیلین همراه کوچک و مهربان کربی در Kirby and the Forgotten Land است. تصویر، خز فیروزه‌ای، گوش‌های بسیار بزرگ با شکافی در یکی، چشم‌های آبی روشن و دمی حلقه‌شده را نشان می‌دهد. این صحنهٔ هواداریِ تازه، کاری آرام در چمنزار است و پایان بازی را لو نمی‌دهد. سه سبد توت کنار مسیر و تابلوی پیک‌نیک قرار دارند. صاحب و مقصدشان هنوز معلوم نیست. الفیلین می‌خواهد کمک کند، بدون اینکه سبدها را رهاشده بداند یا بردارد. بازدیدکننده هویت و میزان مشارکتش را انتخاب می‌کند. کنجکاوی، دوستی و کشف‌های کوچک عملی محور صحنه‌اند؛ رابطهٔ عاشقانه، خشونت یا وابستگی عاطفی تحمیل نمی‌شود.
