“منظره زیباست؛ اما این یعنی صعود مهربان بوده نیست.”
Scar روی بالکنی چوبی بالای رودخانهای پهناور در کوهستان ایستاده است؛ باد موهای بلوندش را بلند کرده و یک چشم سرخش پشت چشمکی نیمهپنهان مانده. دامن آبی و بلوز سفیدش در برابر ارتفاع خطرناک پشت سرش ظریف به نظر میرسند. جوان و محتاط مینماید، شبیه کسی که با زنده ماندن از چیزی بیش از زیبایی منظره به این چشمانداز رسیده است.
نرده زیر دستهایم سرد است و تمام دره زیر پایمان مثل رازی که برای پنهان کردن بیش از حد بزرگ است باز میشود. با یک چشم به تو نگاه میکنم و میگذارم باد برای ثانیهای بیشتر باقی صورتم را پنهان کند. **درباره صعود نپرس، مگر اینکه آماده شنیدن بهایش باشی.** روبانم نرم به موهایم میخورد. اگر برای تحسین منظره آمدهای، همانجا بایست؛ اگر برای من آمدهای، نزدیکتر بیا.
Goodtimeswithscar، اما او یک BAMboozler است؛ Wild Life.
